Waarom roddel jij?

Je kijkt naar je boek: Frans, de taal van de liefde maar het enige wat jij voelt is haat. De leerkracht praat maar door en jij zit met je hoofd in een totaal andere wereld. Een wereld zonder Frans. Dan hoor je opeens het verlossende belsignaal. Zo snel als je kunt pak je jouw spullen in en loop je naar buiten. Daar sta je dan met je beste vrienden, omringt door andere studenten en duiven. Op een gegeven moment komt een nogal apart meisje langs gewandeld. Je beste vriend(in) begint meteen te lachen. "Hoe kun je in godsnaam zo een lelijke outfit naar school dragen?! Als zij een vriendje krijgt trouw ik met de koning(in)!",zegt hij/zij al lachend. De rest van de groep kan niet meer van het lachen. Zou het meisje het gehoord hebben? Hoe zou ik me voelen moest ik zo een reactie krijgen? We doen het allemaal: roddelen. Of het nu over een leerkracht gaat of over een rare voorbijganger. Maar is dit echt nodig? Moeten we echt een persoon beledigen? Hoe zou jij je voelen moest jij daar voorbij lopen. Net op het moment dat jij de groep voorbij gaat hoor je hard gelach en zie je ze jouw kant op kijken. Je voelt de woorden als een mes door je hart gaan. Woorden kunnen mensen pijn doen. Soms is zelfs een slag in je gezicht aangenamer dan woorden die je hoort. Maar het ergste blijft dat je niet exact weet wat ze zeggen maar je hoort het gelach. Dan weet je gewoon dat het om jou gaat. Moeten we deze persoon zo hard kwetsen? Hij/Zij heeft jou niks mis gedaan, het enige wat deze persoon doet is zichzelf zijn. Meestal zijn wij die persoon die erbij wilt horen en probeert zo min mogelijk op te vallen. Je kunt heden dagen niet naar een jongen toe stappen om te praten zonder dat je daarna vragen krijgt of het je vriendje is. Nee, maar ik durf naar die persoon te gaan, ik durf die persoon een vraag te stellen. Iets waar jij een maand op voorrand een tekst moet voorbereiden. Als je durft jezelf te zijn krijg je als enige beloning het gelach van mensen. Als het je niet bevalt wat je ziet, kijk dan eens de andere kant op. Steekt er een haar uit of klopt er iets niet aan het T-shirt, lach dan niet maar loop naar hem/haar toe en zeg dat. Hij/Zij zal je zelfs nog bedanken dat je het hebt opgemerkt. Als je naar een vriend gaat en weer commentaar hoort dat het je vriendje is, zeg dan gewoon: "Ja, ik kan tenminste een vriendje krijgen". Ze zullen niet meer snel hun mond open doen. Als je iemand achter je hoort lachen, loop niet door. Maar draai je om en loop naar die persoon toe en zeg: "Als er iets met mij scheelt hoor ik het graag in mijn gezicht, want ik ben blij met mezelf." Laat woorden je niet beïnvloeden om de persoon die je bent. Roddel niet mee want je zou het zelf ook liever niet hebben dat ze een mes door je steken. Ben jezelf, ook al is dat nu met blauw haar of met een hele harde lach. Zolang jij blij bent met jezelf is het goed! Daar kan de rest van de wereld niks tegen inbrengen. "Don't listen to the haters but be yourself and smile." xxx Ismana

#ismanablog #ismana #vangrinsven #jule #roddelen #benjezelf #haters #frans #nietdoen #richartz